Algemeen July 31, 2018

De EU, eurosceptici en de migratiekwestie

by Bart Reijmerink
Deel mij!

Voor de beleidsmakers van de EU zijn het onzekere tijden. De ‘Wir schaffen dasuitspraak van Merkel is allang uitgewerkt en heeft haar magie verloren. Diverse incidenten en beleidsplannen van landen die bij de EU horen tonen aan dat ze genoeg hebben van de ‘solidariteit’ die ze moesten uitstralen. Enkele voorbeelden:

1. Denemarken


De sociaal-democraten van Denemarken raakten de binding met de achterban kwijt; in hun ogen konden ze dit weer herstellen door eindelijk eisen te gaan stellen omtrent immigratie en integratie. Afgelopen februari werd het plan gepresenteerd: moslims moeten gaan leven naar de Deense waarden en normen, er komt een maximum voor het aantal niet-westerse migranten in achterstandswijken en nieuwe asielzoekers moeten worden opvangen in Noord-Afrika. De architect van deze plannen is de sociaal-democraat Henrik Sass Larsen. Zijn mening was dat sociaal-democraten alleen nog konden regeren in Europa als ze de controle houden over de integratie en de immigratie. Wellicht dat de PvdA hier iets van kan opsteken. De PvdA blijft mandaat verliezen in Nederland; de traditionele stemmers, de arbeiders, zijn allang weg en stemmen nu SP of PVV. De Deense sociaal-democraten hadden hier ook last van, echter luisterden zij wel naar hun achterban.

2. Oostenrijk

Sebastian Kurz is voor vele rechtse burgers een verademing. Na het boerkaverbod te hebben ingevoerd om de integratie te bevorderen blijft Kurz tegen de lijn van de EU ingaan. Sinds 1 juli is Oostenrijk de voorzitter van de EU. Kurz is van plan om met een ‘revolutie’ de impasse te doorbreken wat betreft immigratie. Dit houdt in dat Kurz mogelijk meer macht gaat geven aan Frontex en de douane wil verplaatsen naar Noord-Afrika. Kurz wil met de EU Frontex uitbreiden tot 10.000 man sterk. De EU had dit plan staan voor 2027, Kurz vindt echter dat dit veel sneller moet gebeuren om direct het probleem op te kunnen lossen. Volgens Kurz is dit de manier om de oversteek via de Middellandse Zee te belemmeren en op die manier mensensmokkelaars een halt toe te roepen.

3. Hongarije

Er lijkt geen week voorbij te gaan of Viktor Orbán veroorzaakt een relletje binnen de EU of de Europese Volkspartij-fractie. Orbán toont zich de beschermheer van christelijk Europa. De premier zorgde een aantal jaar geleden voor veel ophef toen hij een hek aan de grens liet plaatsen tegen de grote migratiestromen. Recent kwam hij in het nieuws door zijn nu al beruchte Stop Soros-wet, waarin hij de macht van NGO’s, met name die van George Soros, aan banden wil leggen. Orbán wordt hierin overigens gesteund door Polen, de FPÖ (Oostenrijk) en Roemenië. Zijn strenge verwijten dat migranten zich ondergeschikt moeten maken aan de Hongaarse waarden en normen is iets wat op steun kan rekenen door de andere Visegrad-landen.

4. Italië

Het nieuwe kabinet van de Lega-partij en de Vijf Sterrenbeweging maakt nu al furore. De Italiaanse premier Giuseppe Conte frusteerde de EU-leiders door te zeggen dat eerst het migratieprobleem moet worden opgelost voordat de andere problemen aan de beurt zijn. Italië weigert nog langer het vluchtelingenkamp van Europa te blijven. Ze willen of een betere verdeling van de migranten of een alternatief plan. Maandag sprak president Trump zelfs lovende woorden uit voor het beleid dat Italië op dit moment uitvoert.

De EU-kritische geluiden worden met de week sterker, waardoor de onrust binnen Brussel toeneemt. Wanneer Hongarije weer dreigt met een nieuw plan komt Donald Tusk, Juncker of onze eigen Timmermans opdraven om de trots van de EU te beschermen en het desbetreffende kritische land streng toe te spreken. Dat Steve Bannon onlangs aangaf zich met de Europese verkiezingen te gaan bemoeien heeft de gemoederen niet bepaald gesust in Brussel, en zolang Trump positief blijft en openlijk eurosceptische geluiden steunt, zullen we de komende tijd nog vele botsingen tegen komen. De belangrijkste vraag is: wanneer worden de massa’s in Nederland eens wakker en staan ze open voor een kritisch geluid richting de EU? Andere landen gaan ons al voor, wanneer volgen onze traditionele partijen?